Την Πέμπτη 28 Μαΐου 2026 στις 18.00, το ΕΚΚΕ, η Ελληνική Εταιρία Πολιτικής Επιστήμης και η UNIC (Comparative Democratic Studies Unit) του Πανεπιστημίου της Λευκωσίας συνδιοργάνωσαν εκδήλωση με θέμα: Κυπριακές Βουλευτικές Εκλογές 2026: Πρώτες ερμηνείες και πολιτικές προεκτάσεις.

Στην εκδήλωσαν μίλησαν ο Γιάννος Κατσουρίδης, αναπληρωτής καθηγητής Συγκριτικής Πολιτικής και συνδιευθυντής της UNI-CDS (UNIΨ, η Χριστίνα Κοκκάλου, πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Δημοσκοπήσεων και Ερευνών Αγοράς Κύπρου (ΣΕΔΕΑΚ) και ο Γιώργος Χαραλάμπους, αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και συνδιευθυντής της UNI-CDS. Τη συζήτηση συντόνισε η Βασιλική Γεωργιάδου, διευθύντρια και πρόεδρος ΔΣ του ΕΚΚΕ, καθηγήτρια στο Πάντειο πανεπιστήμιο, και χαιρετισμό απηύθυνε ο Δημήτρης Α. Σωτηρόπουλος, πρόεδρος ΕΕΠΕ, καθηγητής ΕΚΠΑ. 

Ο Γιώργος Χαραλάμπους εξήγησε ότι οι εκλογές σηματοδότησαν μια δομική μετατόπιση χωρίς ωστόσο να οδηγήσουν σε ολικό μετασχηματισμό του Κυπριακού κομματικού συστήματος. Δύο νέα κόμματα, το ΑΛΜΑ και η Άμεση Δημοκρατία, εισήλθαν στη Βουλή, ενώ το ΑΚΕΛ, ο ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ διατήρησαν σε γενικές γραμμές τα ποσοστά τους. Αξιοσημείωτη ήταν η άνοδος του ΕΛΑΜ, που διπλασίασε τις έδρες του.  

Η Χριστίνα Κοκκάλου επισήμανε ότι, παρά κάποιες αποκλίσεις, οι δημοσκοπήσεις κατάφεραν εν μέρει να αποτυπώσουν τις τάσεις του εκλογικού σώματος, ενώ οι τελικές μετατοπίσεις που καταγράφηκαν κατά την εβδομάδα της "δημοσκοπικής σιγής” υποδηλώνουν ότι σημαντικό τμήμα των ψηφοφόρων αποφάσισε κυριολεκτικά στο παρά πέντε. Όσον αφορά στα κριτήρια ψήφου, η πλειοψηφία δήλωσε ότι επέλεξε το κόμμα που παραδοσιακά ψηφίζει, ενώ τα προγράμματα  των κομμάτων είχαν δευτερεύουσα σημασία.

Ο Γιάννος Κατσουρίδης ανέδειξε τη βαθύτερη κρίση εκπροσώπησης που αποτυπώνεται στα αποτελέσματα: σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος είτε απείχε από τις κάλπες, είτε δεν ήταν εγγεγραμμένο στους εκλογικούς καταλόγους, είτε δεν εκπροσωπήθηκε τελικά στη Βουλή. Ο ομιλητής διέκρινε αφενός, την "θυμική ψήφο” — έκφραση αγανάκτησης και τιμωρίας που ευνόησε τα νεοεμφανιζόμενα κόμματα — και αφετέρου, την "ψήφο ασφάλειας”, που αντανακλά τον φόβο της αλλαγής και την αξία της σταθερότητας και η οποία στήριξε τα παραδοσιακά κόμματα.

Η εκδήλωση για τις κυπριακές βουλευτικές εκλογές του 2026 κατέδειξε ότι:

·       Η οργανωτική βάση και η προσωπική επαφή με τους ψηφοφόρους παραμένει σημαντική για μια μικρή δημοκρατία όπως η Κύπρος.

·       Η κινητοποίηση μέσω των social media ήταν σημαντική για τα νέο-εισερχόμενα κόμματα αλλά κυρίως ως εργαλείο έκφρασης διαμαρτυρίας.

·       Το ακροδεξιό κόμμα ΕΛΑΜ έχει κανονικοποιηθεί στην κυπριακή κοινωνία, κερδίζει ψήφους διαμαρτυρίας και σταθεροποιεί την εθνικιστική ψήφο.